José Ramón Gómez Besteiro
Representante del Parlamento de Galicia.Página 6Vídeo
Moitas grazas, presidenta. Moi boas tardes, señorías.
4 de febreiro do ano 2000, ese foi o día en que en realidade fomos convocados a estar hoxe aquí. Estamos aquí porque ese día o Goberno de Aznar prorrogou a concesión da AP-9 ata o máximo permitido e, logo, ademais, privatizouna. Un traballo impecable para beneficiar a algúns e que galegos e galegas paguemos hoxe por unha vía que xa debería ser propia. Xa está pagada. Xa debería ser nosa. Xa debería ser de todos nós.
Vivimos na disputa entre tres modelos sobre a AP-9 en Galicia. Por un lado, os de quen a viron como unha oportunidade de negocio e, sempre que puideron, ampliaron, prorrogaron e facilitaron o aumento de peaxes, o verdadeiro problema que dá orixe a todo isto.
Por outro lado, está tamén o incongruente modelo dos que rexeitaron a infraestrutura cando se proxectou, manifestándose belixerantemente contra unha autoestrada da que hoxe pouco menos que reclaman a súa maternidade, sen explicar, por suposto, a inversión e os cartos necesarios para levalo a cabo.
Como terceiro modelo, os socialistas defendemos sempre que esta vía resultaba clave na vertebración da vida social e económica de Galicia. Defendemos ó inicio a súa implantación e defendemos hoxe que, por moitas dificultades que o procedemento teña, que calquera sabe que as ten e, obviamente, que non son poucas, debemos traballar e esforzarnos ó máximo por xestionala e, sobre todo, porque ós cidadáns non lles supoña un custo. Porque si, queremos transferencia e queremos gratuidade, pero, falemos claro, a gratuidade é, sen dúbida, o máis importante. Ós galegos e ás galegas impórtalles máis que se levanten as barreiras que a titularidade do asfalto.
De aí nace que o actual Goberno do Estado dende o ano 2021 estea bonificando as peaxes. Os galegos e as galegas pagámolas porque se prorrogou a concesión, pero hoxe pagamos menos porque o Goberno de España, este e non outro, financia unha parte moi importante dende fai tres anos, en concreto, dende os orzamentos do ano 2021 que, por certo, si apoiou o meu partido.
Baixemos a un exemplo real: nun pequeno tramo da AP-9, entre Fene e á Coruña, un usuario habitual para ir ó seu traballo paga ó mes grazas ás bonificacións 72 euros fronte ós 171 que pagaba antes, un aforro de case cen euros ó mes.
Disto debemos sacar dúas conclusións. Primeiro, que quen non apoiou as bonificacións está en contra de máis de cen millóns de euros de aforro para galegos e galegas dende que se implantaron. E en segundo lugar, que, pese a todo, as peaxes seguen sendo unha sangría para as economías familiares e para a competitividade empresarial.
Sexamos nítidos: a empresa concesionaria recada máis de 130 millóns de euros ó ano a partir dunhas elevadísimas peaxes que son unha carga abusiva e que limitan a mobilidade de galegos e galegas e tamén a competitividade dos traballadores autónomos e das empresas.
Esta anómala situación non se dá igual noutros lugares e as autoestradas similares xa foron resoltas para o público ou están en camiño de facelo. É de xustiza que a AP-9 vaia polo mesmo sendeiro.
Os socialistas xa defendemos no seu momento a necesidade de negociar esa transferencia, xunto a outras, cando Emilio Pérez Touriño, que fora presidente de Galicia fai xa case 20 anos. O cambio de Goberno en Galicia parou esa reivindicación, seguro que lles soará a algúns nesta Cámara. Ás veces parece que en Galicia as présas autonomistas empezaron en xuño de 2018. Antes: o páramo.
En todo caso, os socialistas galegos e as socialistas galegas somos firmes defensores da reivindicación que, en nome do conxunto do Parlamento de Galicia, traemos a esta Cámara, esta lei que, todo sexa dito, xa foi vetada para debaterse con Gobernos do Partido Popular. O PP votaba cunha man e vetaba coa outra. Con este historial que vostedes xulgarán complexo cabe poñer en valor a capacidade de diálogo e a oferta de solución que os socialistas puxemos enriba da mesa.
Hoxe acudimos a este Congreso cunha proposta acordada por unanimidade no Parlamento galego e que amosa que esta petición ten un respaldo absoluto. Si, sabemos que esas complicacións veñen polos erros xa sinalados na xestión pasada, pero é necesario mirar cara a adiante. Por iso, pedimos que se tome en consideración esta proposta e se camiñe cara a resolver unha situación inxusta, porque é o que corresponde e é o que Galicia demanda. Moitas grazas.
Muchas gracias, presidenta. Muy buenas tardes, señorías. El 4 de febrero de 2000 fue el día en que en realidad fuimos convocados a estar hoy aquí. Estamos aquí porque ese día el Gobierno de Aznar prorrogó la concesión de la AP-9 hasta el máximo permitido.
Luego, además, se privatizó; un trabajo impecable para beneficiar a algunos y que los gallegos y las gallegas paguemos hoy por una vía que ya debería ser propia. Ya está pagada, ya debería ser nuestra, ya debería ser de todos.
Vimos una disputa entre tres modelos sobre la AP-9 en Galicia. Por un lado, los que la vieron como una oportunidad de negocio y siempre que pudieron la ampliaron, la prorrogaron y facilitaron el aumento de peajes; el verdadero problema que da origen a todo esto. Por otro lado, está también el incongruente modelo de los que rechazaron una infraestructura cuando se proyectó, manifestándose beligerantemente contra una autopista de la que hoy poco menos que reclaman su paternidad, sin explicar, por supuesto, la inversión y el dinero necesarios para llevarlo a cabo. Como tercer modelo, los socialistas defendimos siempre que esta vía resultaba clave en la vertebración de la vida social y económica de Galicia. Defendimos al inicio su implantación y defendemos hoy, por muchas dificultades que el procedimiento tenga ―sabemos que las tiene y, obviamente, no son pocas―, que debemos trabajar y esforzarnos al máximo para gestionarla y, sobre todo, para que a los ciudadanos no les suponga un coste.
Porque sí, queremos transferencia y queremos gratuidad, pero hablemos claro, la gratuidad es sin duda lo más importante. A los gallegos y a las gallegas nos importa más que se levanten las barreras que la titularidad del asfalto. De ahí nace que el actual Gobierno del Estado, desde el año 2021, esté bonificando los peajes. Los gallegos y las gallegas pagamos porque se prorrogó la concesión, pero hoy pagamos menos, porque el Gobierno de España —este y no otro— financia una parte muy importante desde hace tres años, en concreto, desde los presupuestos del año 2021, que por cierto sí apoyó mi partido. (Aplausos).
Bajemos a un ejemplo real. Por un pequeño tramo de la AP-9, un pequeñísimo tramo entre Fene y A Coruña, un usuario habitual para ir a su trabajo paga al mes, gracias a las bonificaciones, 72 euros frente a los 171 que pagaba antes; un ahorro de casi 100 euros al mes. Con ello se deben sacar dos conclusiones: primero, que quien no apoyó las bonificaciones está en contra de más de 100 millones de euros de ahorro para gallegos y gallegas desde que se implantaron; y, segundo, que, pese a todo, los peajes siguen siendo una sangría para las economías familiares y para la competitividad empresarial. Seamos nítidos, la empresa concesionaria recauda más de 130 millones de euros al año a partir de unos elevadísimos peajes, que son una carga abusiva y que limitan la movilidad de gallegos y gallegas, y también la competitividad de los trabajadores autónomos y de las empresas. Esta anómala situación no se da igual en otros lugares. Las autopistas similares ya han sido resueltas para el público o están en camino de hacerlo. Es de justicia que la AP-9 vaya por el mismo camino. Los socialistas ya hemos defendido en su momento la necesidad de negociar esa transferencia, junto a otras, cuando Emilio Pérez Touriño fue presidente de Galicia hace ya casi veinte años. El cambio de Gobierno en Galicia paró esa reivindicación, seguro que les sonará a algunos en esta Cámara. A veces parece que en Galicia las prisas autonomistas empezaron en junio de 2018; antes, el páramo.
En todo caso, los socialistas gallegos y las socialistas gallegas somos firmes defensores de la reivindicación que en nombre del conjunto del Parlamento de Galicia traemos a esta Cámara. Esta ley, todo sea dicho, ya fue vetada para debatirse con gobiernos del Partido Popular; el PP votaba con una mano y vetaba con otra. Con este historial, que ustedes juzgarán complejo, cabe poner en valor la capacidad de diálogo y la oferta de soluciones que los socialistas pusimos encima de la mesa. Hoy acudimos a este Congreso con una propuesta acordada por unanimidad en el Parlamento gallego y que muestra que esta petición tiene un respaldo absoluto. Sí, sabemos que esas complicaciones vienen por los errores ya señalados en la gestión pasada, pero es necesario mirar hacia delante. Por eso pedimos que se tome en consideración esta propuesta y se camine hacia la resolución de una situación injusta, porque es lo que corresponde y es lo que Galicia demanda.
Muchas gracias. (Aplausos).